Coolhunt: Eerlijke houten onderzetters
Het bedrijf van meneer Oun Wongwiang maakt in Thailand pannenonderzetters van hout dat afkomstig is van de rubberboom. Het hout van de rubberboom is een snelgroeiende soort. Na het aftappen van de rubber is de boom nutteloos en moet de boom geruimd worden zodat er een nieuwe boom geplant kan worden. Op deze manier vindt het resthout een nuttige toepassing: een houten sustainable onderzetter. Wat het project van meneer Wongwiang, die lepra-patiënt is, nog mooier maakt is dat hij met dit initiatief werkgelegenheid creëert voor (ex-)lepra patiënten.
Vaak zijn deze lepra-patiënten verstoten door de maatschappij en door hun ziekte is het voor deze mensen moeilijk om aan werk te komen. VrouwOnline meldt dat door de verkoop van hun handgemaakte houtsnijwerken deze mensen een essentieel en eerlijk inkomen kunnen verdienen, waarmee ze hun gezin onderhouden. Inmiddels werkt Wong Wiang Handicrafts met 20 gezinnen van ex-lepra patiënten. Ze wonen in de dorpen in de provincies Chiang Mai, Lampoon en Lampang. Dat meneer Wongwiang op een duurzame manier producten levert en daarmee een zwakkere groep mensen helpt, vind ik heel erg cool. Want ik vind dat mensen met een beperking net zoveel kans en recht hebben op een baan als ieder ander mens. Maar naast dat ik het initiatief cool vind zijn de eerlijke onderzetters ook aantrekkelijk, inspirerend en bieden de houten onderzetters toekomstperspectief voor de jongeren als doelgroep.
Aantrekkelijk, Inspirerend & Toekomstpotentieel
Deze manier van duurzaam werken past goed in de Cradle2Cradle-filosofie die centraal staat in het coolhunten naar duurzame coole dingen. De onderzetters worden gemaakt van restafval. De cyclus afval is voedsel voor een nieuw product is duidelijk aanwezig in het werk van meneer Wongwian. En dat maakt de onderzetters ook aantrekkelijk en inspirerend. Hij laat zien dat hij met een groep mensen die een beperking heeft hele mooie, gedetailleerde en inspirerende werkjes kan maken. En hij deze groep mensen ook nog eens financieel steunt. Dit biedt een mooi uitzicht op de toekomst. In deze tijd wordt er geroepen dat mensen steeds individueler willen en gaan leven. Wongwiang laat zien dat dit niet hoeft en dat er samen iets moois en duurzaams gecreëerd kan worden – ook door mensen met een beperking.